((بسم الله الرحمن الرحیم و ایاه نستعین))

((اِنَّ لِرَبکم فی ایامِ دهرِکم نفحاتٍ من رحمتهِ٬ اَلا فتعرَّضو لَها)) 

 شهادت مقتدی عارفان و سالکان امیر المومنان، امام علي (ع) را تسليت عرض مي كنم. گفتیم در اين ايام نقلي كنيم از كلام بزرگان در مدح امير المومنان. كتابي نه چندان قطور(۱۶۰) به دستم رسيد از عارف صمداني و عالم رباني، يگانه روزگار؛ حضرت آيت الله جوادي آملي ـحفظه الله ـ به نام "حيات عارفانه امام علي(ع)". پسنديده ديدم سخني چند از اين كتاب ارزشمند نقل كنيم ليك تمامي دوستان و بزرگواران را به مطالعه اين كتاب دعوت مي كنم از آنجا كتاب بر اصولي است كه بعضي بخش ها مقدمه اي بر ديگري است.  تعاريف و توضيحات كتاب هم بسيار مفيد است.

مدح بلند ابن سینا از امیر المومنان(ع)

ممکن است آگاهی از همتایی علی (ع) با قرآن مجید و همسانی آن حضرت با وحی سماوی، ابو علي ابن سينا (رحمه الله) حكيم نامور جهان اسلام را موفق كرده باشد كه درباره آن حضرت (ع) چنين بگويد:

(( اشرف بشر و اعّز انبيا و خاتم پيامبران(ص) به مركز دايره حكمت و فلك حقايق و خزانه عقول، امير المومنين علي (ع) فرمود:"يا علي اذا رأيت الناس مقّربون إلي خالقهمم بأنواع البّر تقّرب إليه بأنواع العقل تَسْبِقهم."

چنين خطابي در خور كس نيست مگر در بين چنان انسان بزرگي كه موقعيت او در بين مردم همانند معقول بين محسوس است. معناي حديث مزبور اين است كه مسابقه با ديگران در امور خير و سبقت بر آنان اين است كه اگر ديگران به كثرت عبادات می پردازند تو به تحصيل معقولات كوشا باش تا از آنان در درجه پيش بگيری و چون ادراك علي بن ابي طالب(ع) حقايق را به بصيرت عقل بود، محسوسات و معقولات نزد او مساوی بوده و برای همين جهت بود كه فرمود:"لو كشف الغطاء ما ازددت يقيناً.")) معراج نامه، ص ۹۴، با اندك تغيير.

آنچه از متن گفتار علوی و تحرير آن در سخنان كليني و ابن سينا(رحمه الله) استنباط مي شود اين است كه گذشته از تنظيرهاي قبلي اولاً، علي (ع) نسبت به ديگران همانند ليلة القدر است نسبت به ايام و ليالي ديگر. ثانياً، در بين جمهور مردم حسّ گرا همسان معقول بين محسوسات است. ثالثاً، در ميان حكيمان و متكلمان صاحب نظر و عقل گرا چونان مشهود بين مفاهيم و معقولات است. رابعاً، در بين اوليا و عرفای شاهد و صاحب بَصَر همتای غايب بين مشهودات است...